Gisteren opende Masters of the Universe in de Nederlandse bioscopen, en voor iedereen die opgroeide met He-Man en de animatieserie: het is beter dan je dacht. Veel beter.
Regisseur Travis Knight (bekend van Bumblebee, de best ontvangen Transformers-film ooit) neemt de teugels van Eternia in handen en bewijst dat je van een speelgoedfranchise een film kunt maken die je echt raakt. Masters of the Universe staat nu in de zalen, en de Rotten Tomatoes-meter staat na 85 beoordelingen op 75 procent Certified Fresh - de beste score die de franchise ooit behaalde.
Adam ontdekt een wereld die hij nooit kende
Het verhaal begint op aarde. Niet op Eternia, niet in Castle Grayskull, maar in een omgeving die je herkent. We volgen Adam, een twintiger die niets weet van zijn afkomst, totdat hij ontdekt dat hij oorspronkelijk van Eternia stamt. Die planeet staat onder dreiging van Skeletor, en dus moet Adam zijn ware identiteit als He-Man aanvaarden.
Het klinkt eenvoudig, en dat is het ook. Maar Knight kiest bewust voor opbouw voordat hij je meeneemt naar de kleurrijke wereld van Eternia. Daardoor investeer je als kijker in Adam voordat alles groter, drukker en kleurrijker wordt - en dat maakt het tweede deel van de film aanzienlijk bevredigender. Het verhaal vraagt niet veel van je hersenen, maar het trekt je al snel mee.
Nicholas Galitzine is een verrassende keuze die volledig werkt
Toen bekend werd dat Nicholas Galitzine de rol van He-Man zou spelen, was de reactie in fandom-kringen gemengd. Galitzine stond tot nu toe bekend om romantische films en series, niet om musculeuze actiehelden. Die twijfels zijn na vijf minuten van de baan.
Galitzine brengt zowel de aardse kwetsbaarheid van Adam als de statige kracht van He-Man geloofwaardig over. Hij speelt de rol zonder knipoog naar de camera. Hij meent het echt, en dat is precies de toon die de film nodig heeft. Zijn lichamelijke transformatie is indrukwekkend, maar zijn toewijding aan het personage geeft de doorslag. De scènes waarin Adam voor het eerst zijn krachten ontdekt, zijn opvallend goed geschreven en gespeeld.
Jared Leto als Skeletor steelt iedere scène
Jared Leto gooit zich volledig in de theatrale overdaad van Skeletor. Geen diepzinnige motivaties, geen pogingen om de schurk te humaniseren met een ontroerend verleden. Gewoon een man die het kwaad belichaamt en dat met volle overtuiging doet.
Critici schrijven dat Leto oprecht grappig is als Skeletor, terwijl hij de theatrale rol voluit speelt zonder te doen alsof er een groot emotioneel geheim schuilgaat achter dat schedelhoofd. Het is precies de aanpak die dit personage verdient. Leto weet wanneer hij gas geeft en wanneer hij een stapje terugzet, wat zijn Skeletor aangenaam onvoorspelbaar maakt.
Een wereld die recht doet aan de animatieserie
Travis Knight koos voor een combinatie van digitale en praktische effecten, en dat is merkbaar. Eternia ziet er kleurrijk en soms bijna buitensporig helder uit - geen vergissing, maar een bewuste keuze. De film omarmt zijn tekenserie-oorsprong zonder er neerbuigend over te doen.
Castle Grayskull staat er imposant bij. Cringer is herkenbaar maar niet absurd. De kostuums van He-Man en Teela (Camila Mendes) ogen als directe vertalingen van de animatieserie naar het echte leven. Idris Elba als Man-at-Arms en Morena Baccarin als de Sorceress completeren een cast die zichtbaar geloof heeft in dit project. Elba brengt de nuchtere degelijkheid die hij altijd meeneemt, wat goed werkt als tegenwicht voor Leto's uitbundige Skeletor.
Wie benieuwd is naar hoe hedendaagse blockbusters hun eigen toon vinden, leest ook hoe Lee Cronin The Mummy meedogenloos aanpakt - een andere interessante keuze in hoe je een klassieker opnieuw tot leven wekt.
Wat de kritieken zeggen
Masters of the Universe staat momenteel op 75 procent op Rotten Tomatoes, met de status Certified Fresh. Ten opzichte van de originele film uit 1987, die afsloot op 21 procent, is de sprong ronduit opvallend.
Niet alle recensenten zijn onverdeeld enthousiast. Sommigen vinden dat de film zijn humor soms wat onhandig verweven heeft met de oprecht heroïsche toon, en dat de nostalgie er op bepaalde momenten iets te zichtbaar bovenop ligt. Maar ook kritische stemmen erkennen dat Galitzine en Leto het meeste uit hun rollen halen, en dat de visuele wereld van Eternia bijzonder overtuigend is neergezet. Net als bij die ontdekking over Back to the Future toont ook Masters of the Universe dat bekende franchises nieuwe dingen kunnen doen als ze durven.
Dit is waarom je dit weekend naar de bioscoop gaat
Masters of the Universe is geen diepzinnige superheldenfilm. Het is een kleurrijke, energieke zomerblockbuster die zijn beste kant toont zodra het scherm vol staat met Eternia en zijn bewoners. De film vraagt niet om post-credits-speculaties of diepgaande themadiscussies. Hij wil dat je plezier hebt, en daarin slaagt hij.
Voor mensen die opgroeiden met He-Man is dit een film die je hart op de juiste plekken raakt, zonder dat je je hoeft te schamen voor de nostalgie. En voor wie nog nooit van Masters of the Universe had gehoord: de film biedt genoeg uitleg en tempo om nieuwkomers mee te nemen zonder het gevoel te geven dat je iets gemist hebt.
Masters of the Universe draait nu in de Nederlandse bioscopen. Bij twijfel: gewoon gaan. De kans is groot dat je met een brede glimlach naar buiten loopt.