Tien jaar nadat Yeon Sang-ho met Train to Busan het zombiegenre wereldwijd op de kaart zette, duikt de Zuid-Koreaanse regisseur weer in het bloed. Zijn nieuwe film Colony ging in mei in première op het filmfestival van Cannes en komt op 28 augustus in de Amerikaanse bioscopen, via distributeur Well Go USA. Voor wie Train to Busan destijds versleet als de beste zombiefilm van het decennium, is dit het moment om alvast een plekje in de agenda vrij te houden.
Wat Colony anders maakt dan Train to Busan
Train to Busan speelde zich af op een rijdende trein, opgejaagd door de klok en de spoorlijn zelf. In Colony kiest Yeon Sang-ho voor het tegenovergestelde: alles gebeurt binnen de muren van één gebouw, het fictieve Doongwoori-gebouw in het centrum van Seoul. Op een biotechnologieconferentie wordt een nieuwe technologie gepresenteerd waarmee mensen via feromoonachtige signalen stil met elkaar kunnen communiceren, een soort hive-mind zonder woorden. Een verbitterde wetenschapper gebruikt diezelfde technologie voor een bioterreuraanslag, en binnen enkele minuten verandert de conferentiezaal in een afgesloten dodenval.
Het hoofdpersonage, biotechnologe Kwon Se-jeong, wordt gespeeld door Jun Ji-hyun, bekend van My Love from the Star en Kingdom: Ashin of the North. Ze zit vast tussen haar ex-man Han Gyu-seong (Go Soo) en overlevende Choi Hyun-seok (Ji Chang-wook), terwijl de besmette mensen om hen heen op onvoorspelbare manieren muteren.
Eén dag, één gebouw, geen ontsnapping
Waar veel zombiefilms uitzoomen naar een hele stad of het einde van de wereld, houdt Colony het verhaal bewust klein. Het speelt zich af binnen een enkele dag, grotendeels op één locatie. Die keuze werkt twee kanten op: het bouwt claustrofobische spanning op, maar dwingt Yeon Sang-ho ook om personages en plot binnen een paar uur filmtijd overtuigend neer te zetten. Volgens vroege recensies lukt dat vooral op actievlak. Wie een keiharde, snelle horrorrit zoekt met steeds gruwelijker wordende infecties, krijgt precies dat.
De cast is groter dan je bij zo'n compact verhaal zou verwachten, met onder anderen Kim Shin-rok en Shin Hyun-been in bijrollen. Dat maakt het makkelijker om te blijven schuiven tussen groepjes overlevenden zonder dat het verhaal op één personage blijft hangen, iets wat Train to Busan destijds ook goed deed.
Cannes was kritisch, het Aziatische publiek niet
De ontvangst is opvallend verdeeld. Internationale critici op Cannes noemden Colony vooral een gladde, commerciële actiefilm zonder de emotionele lading van Train to Busan. In Zuid-Korea, waar de film al sinds 21 mei draait, ligt dat anders: het publiek waardeert vooral het tempo en de steeds extremere zombie-transformaties. Meer achtergrond over de film en de cast staat op Wikipedia.
Fans van doorgetrokken horrorconcepten kennen dat spanningsveld wel. Ook bij de nieuwe versie van The Mummy botsten kritiekpunten over toon met enthousiasme van het publiek dat vooral om schrik en actie kwam.
Wanneer je Colony kunt zien
Well Go USA brengt Colony op 28 augustus 2026 uit in geselecteerde Amerikaanse bioscopen. Een Nederlandse releasedatum is nog niet aangekondigd, maar bij eerdere Koreaanse horrorhits duurt het meestal niet lang voor ze op een streamingdienst verschijnen. Gezien het wereldwijde succes van Train to Busan op Netflix, ligt eenzelfde route hier voor de hand.
Wie de wachttijd wil overbruggen, kan in de tussentijd ook naar ander groot filmwerk kijken dat deze zomer voor gesprek zorgde. Zo bewees Christopher Nolans nieuwste project nog maar eens dat epische verhalen op het witte doek springlevend zijn, en liet Spielbergs meest recente film zien dat ook gevestigde namen zich nog kunnen vernieuwen.
Waarom dit de spannendste release van augustus is
Wat Colony interessant maakt, is niet alleen de naam Yeon Sang-ho, maar het feit dat hij tien jaar na zijn doorbraak weer teruggrijpt op hetzelfde genre zonder een vervolg te maken. Geen personages uit Train to Busan, geen gedeelde wereld, gewoon een nieuw verhaal met dezelfde instincts voor claustrofobie en escalerende chaos. Dat is precies waarom horrorfans dit op hun lijstje moeten zetten: als de regisseur die het genre tien jaar geleden opnieuw uitvond zijn eigen recept nog eens probeert, wil je daarbij zijn, of de critici in Cannes er nou enthousiast over waren of niet.